Akademia stylu: wszystko o marynarkach

09.10.2015 09:10
Akademia stylu: anatomia marynarki

Akademia stylu: anatomia marynarki (fot. IMAXTREE)

Liczy się każdy element męskiego stroju, jednak marynarka zasługuje na miano najważniejszego. Nic tak nie buduje sylwetki, nie dodaje powagi i męskości. W niczym innym mężczyzna nie wygląda tak dostojnie i elegancko.

Autorzy książki „Sztuka życia dla mężczyzn” Szczepan Twardoch i Przemysław Bociąga, piszą tak:

„Nie da się ukryć: marynarka sprawia, że wygląda się jak dorosły, a to jest bardzo ważne, zwłaszcza kiedy się jest dorosłym. Bo wygląd czterdziestolatka, który od dwóch dekad nie zauważył, że się starzeje, to jednak jest trochę żenujący image”.

Akademia stylu: anatomia marynarki, garnitury, akademia stylu, styl, marynarki, moda męska, gentlemanaut. Małgorzata Ślińska

1. Kozerka

Miejsce łączenia klapy i kołnierza (ang. gorge). Może mieć różne kształty, zwykła rozwarta jest pod kątem bliskim 90 stopni, frakowa ma ostrą klapę wysuwającą się do góry.

2. Klapy

Klapy nie mogą odstawać od klatki, powinny naturalnie na niej leżeć. Podobnie z kołnierzem - powinien ściśle przylegać do koszuli.

3. Butonierka (fr. boutonniere)

Niewielki otwór na guzik w klapie marynarki lub żakietu. Dawniej zwany butonierą, służył do zapinania najwyższego guzika. Obecnie marynarki nie mają guzika na wysokości butonierki. Często dziurkę tę przyozdabia się niewielkim kwiatem lub modnymi ostatnio małymi kokardkami.

4. Brustasza

Mała kieszonka zewnętrzna w marynarce (niem. Brusttasche). Wykorzystywana do noszenia poszetki.

5. Guziki

Marynarka może być jednorzędowa lub dwurzędowa (czyli mieć jeden albo dwa rzędy guzików). Jednorzędowa może mieć jeden, dwa lub trzy guziki.

6. Boczek

Boczna część marynarki, z talią.

7. Kieszonka biletowa

Może występować jako dodatkowa w sportowej marynarce.

8. Patka

Klapka kieszeni.

9. Kieszenie

W garniturze dziennym spotykamy najczęściej kieszonki z patkami. Bez patek są kieszonki w garniturze wieczorowym i smokingu. Kieszenie naszywane to cecha garniturów sportowych.

10. Szlice (rozcięcia z tyłu)

Jeden szlic najczęściej stosowany jest w marynarkach sportowych. Krój z dwoma szlicami spotykamy w garniturze dziennym. A bez szliców są garnitur wieczorowy i smoking.

Rodzaje klap (od lewej):

Akademia stylu: anatomia marynarki, garnitury, akademia stylu, styl, marynarki, moda męska, gentlemanaut. Małgorzata Ślińska

Klapy wcięte, zwane również otwartymi albo naciętymi (ang. notch lapel), stosowane w garniturach na mniej formalne okazje, na przykład do pracy.

Klapy ostre, zamknięte, szpiczaste, w górę (ang. peak lapel). Takie ostre klapy dodają marynarce dodatkowej elegancji i podkreślają formalność całego stroju.

Klapy szalowe (ang. shawl lapel) stosuje się m.in. w smokingu.

Marynarka w stylu neapolitańskim: szerokie klapy, zwykle 8,5 cm, ramiona con rollino:

garnitury, akademia stylu, styl, marynarki, moda męska, gentleman, Akademia stylu: anatomia marynarkiaut. Małgorzata Ślińska

Nie ma dyskusji - Londyn jest stolicą męskiej mody i to Brytyjczykom najwięcej zawdzięcza oficjalna męska szafa. Na szczęście niepokorni, kochający modę Włosi nie bali się świętości i klasyczną angielską marynarkę przerobili, dostosowując ją do swojego gorącego temperamentu i klimatu. I tak powstał styl neapolitański. Czym różni się od klasyki?

Przede wszystkim krojem. Neapolitańscy krawcy nie stosują podszewek (ewentualnie półpodszewki, czyli tylko w górnej części pleców). I wcale nie chodzi tu o oszczędność, ale o komfort - marynarka ma być przewiewna i lekka. Włosi zrezygnowali również z poduszek. Mają za to bardzo charakterystyczne dwa sposoby wszywania rękawów. Pierwszy, zwany spalla camicia (tłumaczenie dosłowne: rękaw koszuli), polega na takim wszyciu materiału, by linia ramion układała się bardzo naturalnie - jak w koszuli. W miejscu łączenia z torsem widać delikatne marszczenie. Drugi sposób to spalla con rollino (dosłownie: rękaw z wałkiem), polega na zrolowaniu końcówki materiału rękawa przed wszyciem (stąd nazwa), a następnie zszyciu z torsem marynarki. Tworzy to charakterystyczną wypukłość w miejscu łączenia, a na samym rękawie tworzą się finezyjne fałdki. Oba sposoby wymagają ręcznej roboty - nie da się tego wykonać maszynowo. Styl neapolitański charakteryzuje również szerokość klap - znacznie większa od klasycznych: 8-8,5 cm - oraz wysoko ustalona kozerka i zachodzące na siebie guziczki na rękawach. Wprawne oko konesera neapolitańskiego stylu zwróci również uwagę na kształt oczek do guzików (occhiello) różniących się nieco od klasycznych.

Krój tradycyjnego angielskiego garnituru nawiązuje do munduru - zwłaszcza marynarka ma dość sztywną konstrukcję i wysoki stan, a jej poły delikatnie przykrywają biodra - włoskie garnitury są nieco krótsze. Krawcy angielscy stosują cienkie poduszki, dzięki czemu ramię ma idealny kształt, jest gładkie, delikatnie spadziste. Styl marynarkom nadają dwa dość głębokie rozcięcia, czyli szlice po bokach. Umożliwiają wkładanie rąk do kieszeni.

Brytyjski garnitur najczęściej spotkasz w jednym z odcieni navy (czyli granatowego) lub szarego.

Ponoć 80 proc. garniturów na Savile Row szyje się właśnie z takich materiałów. Brytyjczycy chętniej niż inne nacje noszą też marynarki na trzy guziki, co również świadczy o nawiązywaniu do wojskowego pochodzenia marynarki.

Kto szyje w stylu neapolitańskim?

Na pewno słyszałeś: Kiton, Attolini, Sartoria Partenopea, Rubinacci, Sartoria Pastena.

W Polsce jedyną firmą, która współpracuje z krawcami Sartoria Partenopea, jest Balthazar Privat Tailors (Balthazar.pl).

Garnitur w neapolitańskim stylu możesz również uszyć w małej warszawskiej pracowni, w której szyje - osobiście - Alessandro Ferrandello. Włoch, który pokochał Polskę, ale w kwestii stylu pozostał patriotą (Wloskikrawiec.pl).

ZOBACZ WIDEO

Skomentuj:
Akademia stylu: wszystko o marynarkach
Zaloguj się lub komentuj jako gość

Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX

Polecamy