Mapa piw

Piwny świat jest niezmiernie bogaty - nikt nie jest w stanie nakreślić jego krańców. Aby odnaleźć konkretny gatunek, trzeba poszukać go na mapie piw. Jej centrum stanowią dwa główne rodzaje - ale oraz lager, które dzięki swojej plastyczności oraz zdolności łączenia się z innymi składnikami, otworzyły pole do eksperymentów i wyznaczania nowych kierunków browarniczych poszukiwań.

Żywiecka Szkoła Piwowarska

Odkrywanie tajników sztuki piwowarskiej wpisane jest w historię Arcyksiążęcego Browaru w Żywcu. Kiedy Arcyksiążę Albrecht Fryderyk Habsburg zakładał swój browar w 1856, zaprosił do współpracy najlepszych piwowarów z Cieszyna, Czech oraz Austrii. Wraz z ich przybyciem narodziła się Żywiecka Szkoła Piwowarska, w której wzajemnie się inspirowano oraz eksperymentowano, tworząc wyjątkowe receptury i warząc piwne specjalności.

Piwowarzy z Żywieckiej Szkoły Piwowarskiej poddawali każde z przygotowanych piw wnikliwej ocenie konsumentów, dzięki czemu szybko udało się wypracować unikatowe receptury. Arcyksiążęcy Browar w Żywcu może pochwalić się wieloletnią tradycją warzenia różnorodnych gatunków. Piwa takie jak marcowe, porter czy koźlak są częścią jego dziedzictwa. To doświadczenie predysponuje markę do tworzenia piwnych specjalności także teraz.

Piwa z Żywieckiej Szkoły Piwowarskiej



Żywieccy piwowarzy, wychodząc naprzeciw potrzebom konsumentów, zainspirowali się dwoma historycznymi gatunkami i uwarzyli Marcowe oraz Bocka. Idąc z duchem czasu stworzyli także oryginalną recepturę zupełnie nowego piwa - Białego.

Bock

Bock (wym. bok) to tradycyjne niemieckie piwo, którego historia sięga XIV wieku. Początkowo było warzone metodą górnej fermentacji ze słodu jęczmiennego w Einbeck w Dolnej Saksonii. Wraz z upływem lat, zyskiwał on liczne odmiany i podgatunki, docierając do coraz to nowych regionów. Bock przeżywał swój renesans na przełomie XVIII i XIX wieku, kiedy dotarł do Monachium, gdzie upowszechniła się jego obecna nazwa. Gatunek ten zawdzięcza ją bawarskiej wymowie nazwy miasta, z którego pochodzi. W połowie XIX wieku, wraz z rozwojem browarnictwa, bock dotarł do Polski, gdzie rozpowszechniła się jego rodzima nazwa - koźlak. Jest ona tłumaczeniem niemieckiego słowa der Bock, oznaczającego kozła.

Pierwszego Bocka uwarzono w Arcyksiążęcym Browarze w Żywcu już w 1860 roku. Było to piwo przygotowywane z najlepszego słodu jęczmiennego, czystej górskiej wody i chmielu. Jego doskonały smak udało się wydobyć dzięki fermentacji w niskiej temperaturze oraz użyciu specjalnego rodzaju drożdży. Ze względu na dużą ekstraktywność, Bock był najdroższym żywieckim trunkiem. Jego produkcja w Żywcu została zakończona w 1880 roku. Piwo to przetarło szlak Porterowi, który zadebiutował już rok później.

Bock warzony obecnie w Arcyksiążęcym Browarze w Żywcu tworzony jest przy użyciu słodu pilzneńskiego, monachijskiego i karmelowego. Zawiera 16% ekstraktu oraz 6,5% alkoholu. Żywiecki Bock to piwo ciemne, o głębokiej barwie i bogatym treściwym smaku. Najlepiej smakuje podawany w temperaturze 9-11 stopni Celsjusza w snifterze - zmiana jego symbolu na kontretykiecie butelki na kolor niebieski świadczy o osiągnięciu idealnej temperatury.

Marcowe

Marcowe to piwo typu lager, uwarzone po raz pierwszy w latach 40. XIX wieku w Niemczech. Nazwa gatunku pochodzi z tradycji warzenia go w pierwszych tygodniach wiosny. Produkowane początkowo z ostatnich zapasów słodu, leżakowało aż do września i było serwowane w październiku podczas festiwalu piw Oktoberfest. Stąd też wywodzi się druga popularna nazwa marcowego - Oktoberfestbier.

Marcowe uwarzono w Arcyksiążęcym Browarze w Żywcu po raz pierwszy już w latach 60. XIX wieku. Przygotowywano je ze słodu ciemnego o słodkawym smaku. W okresie międzywojennym produkowano również jego ciemną odmianę - piwo dubeltowe, czyli o większej sile. Marcowe warzono w Żywcu aż do początku lat 90. XX wieku.

Współczesne Marcowe z Żywca cechuje szczególnie delikatny smak. Do jego produkcji używa się specjalnego słodu monachijskiego. Piwo to cechuje bursztynowa barwa, wysoka oraz trwała piana i łagodny smak, balansowany przez delikatnie wytrawny finisz. Zawartość ekstraktu wynosi 13,8%, a alkoholu - 5,4%. Marcowe najlepiej oddaje swoje walory smakowe, kiedy jest serwowane w kuflu w temperaturze 6-8 stopni Celsjusza. Osiągnięcie idealnego poziomu schłodzenia sygnalizuje zmiana koloru kufla zamieszczonego na kontretykiecie butelki na kolor niebieski.

Białe

Piwo białe swoją nazwę zawdzięcza jasnozłotemu kolorowi. Gęsta, kremowa i długo utrzymująca się piana to jego znak rozpoznawczy. Jest to piwo naturalnie mętne, odznaczające się świeżym i orzeźwiającym smakiem.

Jego receptura czerpie z Żywieckiej Szkoły Piwowarskiej, będąc jednocześnie wyrazem podążania z duchem czasu. Białe łączy w sobie to, co najlepsze w piwie pszenicznym - jest lekkie i delikatne. Warzy się je przy użyciu słodu pszenicznego oraz jęczmiennego, z dodatkiem kolendry. Zachęca ono świeżym i lekkim smakiem oraz doskonale orzeźwia. Jego piana jest biała, obfita i doskonale trzyma się w szklance. Piwo to zawiera 11,6% ekstraktu i 4,9% alkoholu.

Białe smakuje najlepiej serwowane w temperaturze 4-6 stopni Celsjusza. Jej osiągnięcie sygnalizowane jest przez zmianę koloru szklanki umieszczonej na kontretykiecie na kolor niebieski. Białe pijemy w dedykowanym smukłym szkle ułatwiającym zbudowanie gęstej piany. Dzięki temu przez cały czas piwo będzie aromatyczne i odpowiednio nagazowane.

Nowe Warianty Żywca. ZOBACZ >>>

Trzy piwne warianty od Żywca - Bock, Marcowe i Białe walczą o uznanie konsumentów w ogólnopolskim głosowaniu - Wyborach Żywieckich. Gatunek, który zdobędzie najwięcej głosów, zostanie w sprzedaży na dobre. Głosować można do 9 czerwca na stronie zywiec.com.pl.

ad