To najgroźniejsze zwierzęta w Polsce

TF
Jak głosi rozporządzenie ministra środowiska są takie niebezpieczne zwierzęta, które możemy trzymać w domu, ale wymagają specjalnego zezwolenia. Oto najgroźniejsze okazy, które możesz posiadać w Polsce legalnie.
Fot. JAKUB ORZECHOWSKI Fot. JAKUB ORZECHOWSKI

Androctonus

To jeden z najgroźniejszych skorpionów na świecie. Jego ukąszenie jest powodem wielu zgonów każdego roku. Występuje przede wszystkim w pustynnych regionach Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej (wybierający się na wczasy do Tunezji powinni szczególnie uważać). Ich jad jest tak bardzo niebezpieczny, ponieważ zawiera szczególnie silne neurotoksyny - niebezpieczne substancje atakujące układ nerwowy. Niekiedy śmierć może nastąpić już w kilkanaście minut po ukąszeniu!

Jest na tyle niebezpieczny, że w niektórych miejscach na świecie nie można go posiadać w ogóle. Jeśli już decydujemy się na posiadanie takiego skorpiona powinniśmy pamiętać, żeby trzymać go w warunkach zbliżonych do jego naturalnego środowiska, a więc konieczne będzie zapewnienie mu wysokiej temperatury.

1
Fot. MIECZYSŁAW MICHALAK Fot. MIECZYSŁAW MICHALAK

Latrodectus hasselti

Ten niepozorny pająk z czerwonym wzorkiem na grzbiecie to bliski kuzyn czarnej wdowy - jednego z najgroźniejszych stworzeń na świecie. Występuje przede wszystkim w Australii oraz Azji Południowej. Choć osiąga niewielkie rozmiary, jego ukąszenie jest niezwykle niebezpieczny, gdyż może doprowadzić nawet do śmierci. Podobnie jak w przypadku poprzednika - głównie ze względu na neurotoksyny.

Na jego jad wymyślono już antidotum, ale po pierwsze bywa ono nieskuteczne (często podaje się po prostu za małą dawkę), po drugie: nie zawsze można je podać. Serio, niewiele jest tak niebezpiecznych pająków jak ten.

2
Fot. Ogród Zoologiczny w Poznaniu Fot. Ogród Zoologiczny w Poznaniu

Waran wielki

To jedna z największych jaszczurek na świecie - długość jej ciała dochodzi nawet do 2,5 metra! Dlatego niech cię nie zdziwi, że waran wielki żywi się przede wszystkim wężami, ptakami, padliną, a nawet - ałymi kangurami! Jest niezwykle szybki, w dodatku - jeśli jest bardzo zdenerwowany - może biec tylko na tylnych kończynach.

Gdy waran wielki czuje się zagrożony, atakuje masywnym ogonem. Rzadko gryzą, zwykle jedynie demonstrują swoją siłę. Wykazuje się dużą rezerwą wobec ludzi, dlatego są nikłe szanse, że ujrzymy go w jego naturalnym środowisku. A tym są australijskie stepy.

3
Fot. Marcin Lisowski Fot. Marcin Lisowski

Żmija zygzakowata

Często spotykana w polskich lasach: uwielbia przebywać pod kamieniami, krzewami lub wśród korzeni drzew. Ze względu na różne odcienie grzbietu (od żółtawego po niebieskoszary) charakterystyczny zygzak, od którego wzięła swoją nazwę, nie zawsze jest widoczny.

Wąż ten atakuje dopiero wtedy, kiedy sam zostanie atakowany. Jeśli jednak już ukąsi, rzadko dochodzi do wstrzyknięcia jadu. Ten jest niebezpieczny wyłącznie dla dzieci oraz osób starszych, ponieważ powoduje zmianę rytmu serca oraz wpływa na krzepliwość krwi. Mimo to nawet zdrowa - w przypadku ukąszenia ? powinna niezwłocznie udać się do szpitala.

4
Fot. Zoo Poznań / Materiały Prasowe Fot. Zoo Poznań / Materiały Prasowe

Kajman okularowy

W Polsce można posiadać wyłącznie kilka okazów z rodziny aligatorowatych. Jednym z nich jest właśnie kajman okularowy ? ciemnooliwkowy, zwykle ponad dwumetrowy gad. Przetrzymywanie go nie jest proste, mimo że szybko adaptuje się do nowych warunków - trzeba pamiętać, aby zapewnić mu wystarczająco dużo miejsce i najlepiej hodować w terrarium samego). Mówi się o nim, że jest namiastką "prawdziwych" olbrzymich krokodyli. Raczej mało agresywny, ale kiedy jest zdenerwowany najlepiej trzymać się z daleka.

5

Wyjec

Ogromna małpa z ogonem często osiągającym taką samą długość, co tułów. Jak sama nazwa wskazuje, wydają niezwykle nieprzyjemne dźwięki ? są jednymi z najgłośniejszych zwierząt na świecie (w zasadzie głośniejsze są chyba tylko płetwale błękitne). Wrzask usłyszymy przede wszystkim wtedy, kiedy naruszymy ich terytorium. Uwaga ? krzyki mogą być słyszalne nawet w promieniu pięciu kilometrów! Dlatego dwa razy się zastanów, zanim zdecydujesz się zostać szczęśliwym posiadaczem wyjca.

6

Mrówkojad wielki

Gatunek występujący głównie w Ameryce Środkowej. Choć nie posiada zębów i tak jest groźny - ma niezwykle ostre, przystosowane do grzebania w ziemi, pazury. Zjada wyłącznie mrówki, rzadko termity. Jest najrzadszy ze wszystkich mrówkojadów, zagraża mu wyginięcie. Mimo to wielu kłusowników na niego poluje, gdyż jego ciało pokrywa niezwykle wartościowe futro.

7
Fot. Mikołaj Kuras / Agencja Gazeta Fot. Mikołaj Kuras / Agencja Gazeta

Karakal

Drapieżny ssak z rodziny kotowatych. Występuje przede wszystkim w Azji (Indie, Pakistan) oraz na Półwyspie Arabskim. Nazwa wywodzi się od tureckiego słowa karakulak, czyli "czarne ucho". Żywią się mięsem. Polują nie tylko na węże i płazy, ale również na inne ssaki. Wykazują się częstą aktywnością w nocy. Przy planowaniu miejsca do trzymania karakali należy mieć na uwadze, że przy wyższych temperaturach bywają ociężałe i otępiałe.

Są częstym obiektem polowań, ale nie ze względu na cenne futro - chętnie atakują azjatyckie farmy.

8
Fot. Ogród Zoologiczny w Poznaniu Fot. Ogród Zoologiczny w Poznaniu

Żyrafa

To nie żart! By stać się posiadaczem żyrafy wystarczy... wyłącznie pozwolenie od odpowiedniego organu! Nie będziemy jednak długo się tutaj rozwodzić - sam doskonale zdajesz sobie sprawę z jakimi niedogodnościami musi wiązać się posiadanie własnej żyrafy.

9

Grzechotnik skalny

Dużo bardziej niebezpieczny niż żmija, ale też nie występujący w Polsce: jego środowisko naturalne to pustynne rejony Stanów Zjednoczonych i Meksyku. Jest raczej niewielkich rozmiarów - rzadko osiąga metr długości. Wąż ten nie jest agresywny, ale ze względu na skłonności do kamuflażu (kolor skóry przypomina kamienie), często bywa niezamierzenie atakowany, na przykład przez wspinaczy. Należy pamiętać, że zdenerwowany grzechotnik nie stara się uciec (jak to było w przypadku żmii). On kąsa od razu.

Żywi się małymi jaszczurkami oraz żabami.

10
ŁUKASZ KRAJEWSKI ŁUKASZ KRAJEWSKI

Gnu

Odkąd Mufasa zginął w wąwozie pod kopytami pędzących antylop, straciliśmy wszelką sympatię dla tego typu zwierząt. Posiadanie jakiegokolwiek przedstawiciela z tego gatunku wymaga specjalnego zezwolenia. W swoim naturalnym środowisku - a więc przede wszystkim w Afryce - zwykle to one są ofiarami czyhających na nie drapieżników. Jednak w poczuciu zagrożenia skłonne są do niekontrolowanych zachowań, dlatego należy postępować z nimi bardzo ostrożnie

11
Więcej na ten temat: zwierzęta