Współcześnie rum "przemysłowy" otrzymuje się z melasy - gęstego syropu, powstającego podczas produkcji cukru trzcinowego. Na Martynice i Gwadelupie wytwarza się nadal "rum rolniczy", produkowany wyłącznie z soku wyciśniętego z łodyg. Jednym z sekretów dobrego rumu są drożdże. Dodaje się je do melasy, by pokierowały fermentacją i nadały ostateczny smak trunkowi. Nazwy poszczególnych kultur drożdżowych są najpilniej strzeżoną tajemnicą. Chyba tylko twórcy luksusowych perfum skrzętniej ukrywają swoje sekrety! Nieliczne gatunki rumu, głównie z Jamajki, powstają w wyniku "dzikiej fermentacji", bez udziału drożdży, lub, jak chcą eksperci, za sprawą drożdży naturalnie występujących w środowisku. Przefermentowana melasa jest destylowana, a uzyskany trunek odstawia się do leżakowania. Tuż przed butelkowaniem zawartość beczek jest ręcznie mieszana, po czym trafia do dębowych kadzi, gdzie zachodzi tak zwany "mariaż" - smaki i aromaty się przegryzają. Jako pierwszy na pomysł kupażowania rumu wpadł Don Facundo Bacardi Masso, założyciel firmy Bacardi, który - nim zabrał się za produkcję rumu Don Facundo - przez 30 lat handlował winem. Odmian rumu, różniących się barwą, mocą i pochodzeniem, jest bez liku, ale tak naprawdę wszystkie można zaliczyć do którejś z dwóch grup: lekkich lub ciężkich.

Rumy lekkie powstają w wyniku skomplikowanej, wielostopniowej destylacji z czystego i bardzo mocnego destylatu, zwanego redistilado. Trunek wlewa się do stalowych beczek, gdzie leżakuje do dwunastu miesięcy, a potem filtruje się go przed butelkowaniem. Powstaje rum biały - aromatyczny, słodkawy, odpowiednik naszej czystej wódki. Rumu białego jednak w zasadzie nie pija się "na czysto". A jeśli zamiast beczek stalowych użyje się dębowych i leżakowanie wydłuży do trzech lat, a gotowy produkt zabarwi karmelem, powstanie rum złoty - słodszy i mocniejszy. Biały rum był ulubionym trunkiem Ernesta Hemingwaya. W kultowej restauracji El Floridita w Hawanie pisarz ustanowił rekord, wypijając szesnaście koktajli Papa Double własnego pomysłu (każdy zawierał 100 ml białego rumu Bacardi), po czym opuścił lokal o własnych siłach. Najlepsze lekkie rumy pochodzą z Kuby, Portoryko, Trynidadu, Tobago i Barbadosu, gdzie produkują rum nieprzerwanie od 1703 r. Rumy ciężkie powstają w efekcie prostej destylacji, poprzedzonej dłuższym okresem fermentowania melasy; leżakują 10-15 lat w wypalanych dębowych beczkach, a ich aromat jest bardzo intensywny. Najlepsze rumy ciężkie, jak Angostura 1824 (nie mylić z bittersem) i piętnastoletni Barbanco, pija się bez dodatków. Powstają na Martynice, Jamajce i Gwadelupie, które produkcję rumów ciężkich podniosły do rangi sztuki. W drugiej połowie XX w. popularne stały się rumy wzbogacone na etapie destylacji przyprawami korzennymi lub owocowymi aromatami. Dodaje się wanilię, cynamon, rozmaryn i pieprz; są też rumy o posmaku mandarynki, brzoskwini, ananasa lub kawy. Jednym z najmocniejszych znanych ludzkości napojów alkoholowych jest rum wysokoprocentowy (80%). Na dobrą sprawę trunek ów to skropiony wodą czysty alkohol. Rum taki najczęściej jest tylko dodatkiem do eleganckich koktajli i ponczów, choć na Jamajce jest tak popularny, że nazywają go tam "przyjacielem biednego człowieka": porażająca moc sprawia, że można się nim upić szybko i tanio.

Zobacz też na Logo24 :