Jak donosi IDF, Żelazna Kopuła, którą pomogły sfinansować Stany Zjednoczone, okazała się skuteczna w 85-90%. Oznacza to, że większość rakiet, które Hamas wystrzelił w izraelskie skupiska ludności cywilnej, nie dotarło do celu. Okazuje się jednak, że nawet tak zaawansowany system ma swoje ograniczenia. Spokojnie poradzi sobie przy małej ilości celów, gdyż zestrzeliwuje 9 na 10 wystrzelonych rakiet. Jednak jest zdecydowanie mniej skuteczny, gdy w grę wchodzą setki, a nawet tysiące rakiet. Żelazna Kopuła zostanie wtedy przytłoczona samą ich liczbą.

Według New York Times palestyńscy bojownicy wystrzelili w ciągu trzech dni około 1800 rakiet. W odwecie odbyły się naloty na Strefę Gazy.

Wiele grup bojowych działających na granicach Izraela zainwestowało znaczne środki w duże arsenały rakiet, które często pochodzą z radzieckich i chińskich zapasów z czasów zimnej wojny. Mają zazwyczaj średnicę od 107 do 122 milimetrów. Rakiety te są zwykle niekierowywane i uzbrojone w głowicę odłamkowo-burzącą o wadze do 10 funtów.

Kontener zawierający stanowisko dowodzenia baterii systemu Żelazna KopułaKontener zawierający stanowisko dowodzenia baterii systemu Żelazna Kopuła Fot. Ambasada USA w Izraelu

Przygotowując się do konfliktu z Izraelem, Hamas i inne współdziałające grupy wykopują rakiety z ukrytych skrytek rozsianych po całej Gazie i wystrzeliwują je w kierunku izraelskich osad i miast. Chociaż rakiety te są niedokładne to trudno je wykryć przed odpaleniem. Ponadto wystrzelone w dużej liczbie, stają się niezwykle skuteczną i śmiercionośną bronią.

I tu pojawia się rola Iron Dome (Żelaznej Kopuły). Za jej wykonanie rząd USA zapłacił izraelskim firmom zbrojeniowym Rafael i Israeli Aerospace Industries. Izrael zaczął rozmieszczać Żelazną Kopułę w 2011 roku, a obecnie w sieci znajduje się łącznie 10 baterii.

Wyrzutnia systemu Iron Dome. Wyraźnie widoczne kontenery zawierające 20 antyrakiet Tamir.Wyrzutnia systemu Iron Dome. Wyraźnie widoczne kontenery zawierające 20 antyrakiet Tamir. Fot. Dr. Zachi Evenor/Wikipedia CC BY-SA 2.0

Pojedyncza bateria Żelaznej Kopuły składa się z systemu radarowego, systemu zarządzania walką oraz trzech do czterech jednostek wyrzutni rakiet. Radar to zaawansowany model (AESA) ELM 2084, który jest podobny do tego, jaki jest stosowany w nowoczesnych myśliwcach. Każda jednostka Iron Dome jest uzbrojona w maksymalnie 20 rakiet przechwytujących Tamir. Według firmy Raytheon, która współpracuje z Rafaelem przy budowie Żelaznej Kopuły po stronie USA, każda bateria może chronić obszar o powierzchni 155 km kwadratowych.

Jak działa system Iron Dome (Żelazna Kopuła)?

Gdy system wykryje nadlatującą salwę rakietową, zaczyna śledzić rakiety, do 1100 na raz. W tym czasie prognozuje prawdopodobne punkty uderzenia i porównuje te dane ze znanymi lokalizacjami celów cywilnych i wojskowych. Na tej podstawie ustalane są priorytety i podejmowana decyzja, w które rakiety wroga celować, a które zignorować z racji nikłego zagrożenia. System nie angażuje się więc w atakowanie rakiet, które spadną poza skupiskami ludności cywilnej oraz ważnymi obiektami cywilnymi i wojskowymi.

Może to wyglądać na słabość systemu, ale w rzeczywistości jest jego zaletą. Każda bateria ma tylko 60 do 80 rakiet, a każda rakieta ma współczynnik trafienia, który według Izraela wynosi około 90 procent. To całkiem nieźle, ale w obliczu setek nadlatujących rakiet dziennie obrońcy muszą wybierać, które rakiety zestrzelić, a które przekazać dalej. W przypadku rakiet, które mają uderzyć w gęsto zaludnione obszary, Żelazna Kopuła przydzieli dwie rakiety Tamir, aby zapewnić zestrzelenie rakiety wroga.

Wyrzutnia systemu Iron Dome. Wyraźnie widoczne kontenery zawierające 20 antyrakiet Tamir.Fot. Ariel Schalit / AP Photo

W 2012 roku, według magazynu Air Force, Hamas wystrzelił 1500 rakiet ze Strefy Gazy do Izraela. Żelazna Kopuła uznała, że 500 z tych rakiet poruszało się po niebezpiecznych trajektoriach i zniszczyło je z 85-procentową dokładnością.