Etykieta i kontretykieta

Wizytówką wina jest etykieta. Powinna zawierać niezbędne informacje: kto, kiedy, gdzie i w jaki sposób je wyprodukował. Najprościej podzielić etykiety na dwie grupy:

- opisujące wino według odmiany lub odmian winogron, z których powstało (np. chardonnay, sauvignon blanc, pinot gris i riesling wśród białych, merlot, cabernet sauvignon, syrah/shiraz wśród czerwonych). Niestety, choćbyśmy wypili i sto różnych chardonnay, nie możemy się uznać za znawcę: wino zawsze potrafi nas zaskoczyć (dwa światy: tłuste, pełne i maślane chardonnay dojrzewające w beczce i pochodzące z ciepłego klimatu - oraz chłodne, rasowe, mineralne, niedostępne wino z tej samej odmiany z Chablis, które beczkę widziało jedynie z daleka; konia z rzędem temu, kto odkryje pokrewieństwo). Tym niemniej: jest to jakiś system.

- opisujące wino według miejsca pochodzenia winogron. Wina z gorącego Południa są inne w typie od win, które miały mało słońca, wina z nizin różnią się od tych z gór. A wina z mojej winnicy są lepsze i inne od tych z działki sąsiada, każdy to wie. Klucz geograficzny wymaga niekiedy powrotu do czasów szkolnych (gdzie u diabła leży Priorat?). Wina o określonym pochodzeniu dzielą się na dwie kategorie: regionalne i z tzw. apelacją (patrz etykieta francuska 1 i 2).

Uwaga: etykieta jest dobrą informacją dla osób, które znają już wino. Jeżeli nic nie wiesz o winie - poczytaj, zasięgnij opinii zaufanego sprzedawcy lub "znających się" znajomych. Bądź ostrożny: sprzedawcy bywają przekupni, znajomi zmanierowani, a w literaturze pojawiają się nieścisłości. Na dodatek wino może być niewłaściwie przechowywane. I choć to wszystko brzmi fatalnie, nie zniechęcaj się! Przyjemność, jaką da odkrycie dobrego wina, zrekompensuje wszystkie porażki. Wcześniejsze i następne.

Kontretykieta

Na kontretykiecie znajdują się informacje i porady: z jakich odmian wino powstało, kiedy pić, jak otwierać i w jakiej temperaturze podawać.

Etykiety francuskie:

Etykieta francuskaEtykieta francuska Paweł Kiszkiel

Etykieta francuskaEtykieta francuska Paweł Kiszkiel

Etykiety włoska i hiszpańska:

Etykieta włoskaEtykieta włoska Paweł Kiszkiel

Etykieta hiszpańskaEtykieta hiszpańska Paweł Kiszkiel

Etykieta niemiecka:

Etykieta niemieckaEtykieta niemiecka Paweł Kiszkiel

Wina niemieckie:

Gotyk i szczegółowość nazw potrafią zniechęcić najwytrwalszych. Z drugiej strony - czyż jest coś ponad rieslinga z północy? Warto się starać. Jeden z możliwych kluczy do niemieckich win, to podział ze względu na zawartość cukru. Ale nie w winie, to byłoby zbyt proste!

Chodzi o ciężar soku, z którego zrobi się wino. Najlżejszy jest Kabinett, dalej Spätlese i Auslese (wszystkie trzy mogą być słodkie lub wytrawne), Beerenauslese i Trockenbeerenauslese oraz Eiswein (trzy ostatnie już zawsze słodkie). Pożyteczne informacje: nazwa odmiany na etykiecie oraz numer AP.

Etykiety: dzieła sztuki:

Chyba najsłynniejsze są etykiety Château Mouton-Rothschild, pierwszego grand cru classé z Bordeaux. To wielkie wino, maybach i rolls w jednym, zatem co roku inny, odpowiednio wielki artysta ozdabia etykietę. Byli już Cocteau, Miró, Dali, Chagall, Picasso, Warhol, Balthus. Reżyser John Houston miał sporo szczęścia: ozdobił wspaniały rocznik 1982. Etykietę dla 2004 wykonał osobiście książę Karol.