Laboratorium badawcze Xerox PARC w Palo Alto opracowało wiele technologii komputerowych, bez których trudno wyobrazić sobie współczesne komputery. Wystarczy wymienić wśród nich graficzny interfejs użytkownika, mysz i edytor tekstu. Boggs dołączył do zespołu w 1973 roku i rozpoczął pracę z innym badaczem Bobem Metcalfe nad systemem do przesyłania informacji pomiędzy komputerami znajdującymi się w laboratorium.

W około dwa lata zaprojektowali pierwszą wersję Ethernetu, łącze, które może przesyłać dane z szybkością 2,94 Mb/s przez kabel koncentryczny. Rozwiązanie bazowało częściowo na wcześniejszym pomyśle opracowanym na Uniwersytecie Hawajskim o nazwie ALOHAnet.

„Był dla mnie idealnym partnerem. Ja byłem bardziej artystą koncepcyjnym, a on inżynierem budującym sprzęt na zapleczu" – powiedział w wywiadzie dla New York Times Bob Metcalf.

W tym momencie istniał już system sieciowy o nazwie Arpanet, ale został zaprojektowany do połączeń na większe odległości. Ethernet pokonał konkurencyjne technologie w zakresie połączeń bliskich dzięki inteligentnej technologii pakietowej. Dzięki temu dane mogły być przesyłane przewodowo lub bezprzewodowo i nadal działały, nawet jeśli niektóre pakiety zostały utracone.

Drogi współpracowników wkrótce się rozeszły. Bob Metcalfe ostatecznie założył giganta sieci Ethernet firmę 3Com, podczas gdy David Boggs pozostał w PARC jako badacz. Później przeniósł się do DEC, a następnie założył własną firmę o nazwie LAN Media.

Ethernet stał się standardowym protokołem dla urządzeń przewodowych w latach 80. i jest podstawową technologią wykorzystywaną przez Wi-Fi, która po raz pierwszy rozprzestrzeniła się w latach 90. XX wieku. Prawie 50 lat później nigdy nie został zastąpiony i jest wszechobecny w prawie wszystkich urządzeniach cyfrowych.

Dlaczego przetrwał tyle lat i rozwijał się przez ten czas? „Wydaje się, że Ethernet nie działa w teorii, tylko w praktyce" - jak powiedział kiedyś jego współtwórca, David Boggs.